Een complete switch, de buurman en een kijkje in het verleden
” Goh, dus … ehhe kraamzorg? ” Mijn buurman van 3 huizen verderop had het zichtbaar moeilijk; overduidelijk moesten zijn gedachten ge – reset worden want wat was er toch gebeurd met zijn buurvrouw? Die zelfstandige vrouw die elke dag in een veel te dure auto, vrijwillig de file in reed? Die vrouw die in de grote stad een belangrijke baan had? Als een soort van automatisch piloot begon ik enthousiast uit te leggen waar kraamzorg tegenwoordig voor staat, op dat moment niet wetende dat ik het die avond nog vele malen zou moeten doen …aan mensen die ik dagelijks “Goedemorgen” wens maar verder niet echt ken .. Lang leve de Nationale Burendag ! Aan het einde van de avond kon ik de balans opmaken; het gros van de buren vonden mijn carrière switch opvallend maar leuk, de minderheid vond mijn keuze onbegrijpelijk want … Zeg eerlijk … wie kiest er nou voor om de hele dag beschuit met muisjes te smeren? Onvoorstelbaar dat dit idee nog steeds geassocieerd wordt met het werken in deze branche; een branche die al bijna een eeuw op de kaart staat! Vanaf 1926 werden kraamverpleegsters opgeleid waarna in 1950 de naam “kraamverzorgster” geïntroduceerd werd. De opleiding vond plaats bij de nonnen; na 3 maanden theoretisch onderlegd te zijn geweest ging men 12 maanden de praktijk in. Destijds had nog niemand van parttime werken gehoord; de zorg werd dag en nacht uitgevoerd; zorg voor het hele gezin en nevenactiviteiten waaraan kraamvrouw verbonden was want….de kraamvrouw lag ” ziek “in bed. Wanneer kraamvrouw bv een agrarische functie had (denk aan koeien melken) dan werd deze in zijn geheel door de kraamzorg overgenomen. Quote van een kraamverzorgster die in jaren 50 werkzaam was ;
‘Van half zeven ‘s ochtends tot half elf ‘s avonds je bezig, soms nog vroeger als de baby eerder kwam. Stilzitten was er niet bij, elke minuut was gevuld: schrobben, wassen, koken, strijken, bedden verschonen en ga maar door. Wasmachines en vaatwassers bestonden niet. Dat ging allemaal met de hand.
De luiers kookte je uit, waste je met een wasbord in de ene teil en spoelde je in een andere teil en hing je dan aan de lijn te drogen. Uren was je ermee bezig.
Het beddengoed idem dito. Dat werd standaard elke week gewassen. Ál het beddengoed, hè. En in veel gezinnen waren ze met z’n achten of tienen of nog meer …
Er was nog geen douche. De kinderen gingen allemaal in de teil. De oudste eerst en daarna hup, de volgende. Dat deed je niet iedere dag, hoor. Meestal alleen op zaterdag. Je hield het hele gezin draaiende.”
Gelukkig is er in de loop der jaren het e.e.a. veranderd; de zorg zet moeder en kind centraal; lichte huishoudelijke taken zijn nog steeds van toepassing maar dienen vooral een doel te hebben. Een kraamverzorgende (ja, zelfs de naam is gemoderniseerd) anno 2020 heeft met tal van facetten te maken.
Denk aan; kramen in samengestelde gezinnen, kramen in gezinnen met verschillende culturele achtergronden (waarbij taalbarrières niet uitgesloten zijn), vroeggeboortes, rouw, complicaties, mentale problemen .. Te veel om op te noemen.
Kraamzorg zoals wij die kennen is uniek in de wereld. Nergens anders krijg je de eerste dagen na de bevalling iemand in huis die je verzorgt en ondersteunt en dat geldt simpelweg voor iedereen die in ons land een kind krijgt.
Mijn buurman heb ik zonder problemen kunnen overtuigen dat ik mezelf geen groter plezier heb kunnen doen door deze switch te maken.
Dagelijks ontmoet ik inspirerende mensen die ik mag begeleiden in de eerste week van het leven van hun kind, waarbij ik getuige mag zijn van een transformatie tussen dag 1 en 8 die vrijwel altijd plaats vindt, wat een prachtig beroep !